04-07-08

EL ULTIMO = DE LAATSTE

Dag allemaal,
ik weet het is weer een tijd geleden.
en ik denk of weet eigenlijk zeker dat dit het laatste verhaal zal zijn dat ik op mijn blog zal vertellen.
Ik weet eigenlijk niet goed meer waar ik gebleven was maar er zij zeker weer een hele  hoop intressante en onintressante dingen gebeurt.
Het laatste weekendje met alle studenten zit er op dat is enkele weken geleden.
nadien zijn we (Merel en ik) wat dagen gaan doorbrengen bij onze zussen, Chabely en Yessica in Montevideo.
Nu zijn we druk bezig met het voorbereiden van het geschenkjes kopen voor de familie en vrienden.. En als kers op de taart zijn we er nog eens een weekendje op uitgetrokken naar Salto, daar hebben ze warmwater zwembaden van water dat recht uit de grond komt, GOH GOH!!! Wat een ontspanning, af en toe moest he er gewoon uitkruipen omdat het te warm was, water van 30 tot 40 graden, mmm en buizen en sproeiers.
Het was zeker plezierig!!!
Eigenlijk liet de organisatie ons niet toe om te gaan maar dankzij mijn lieve papa die een aardig woordje spaans met mijn gastmoeder gricelda heeft gepraat is het dan allemaal verlopen zonder de organisatie.
Als we het huis verlieten om de bus te gaan nemen richting Salto zei Gricelda, als jullie nog enkele dagen langer willen blijven, geen probleem, laat het me weten. Dus hebben we daar van geprofiteerd en tot dinsdag weggebleven. De busreis was verschrikkelijk lang en lastig de bus stopte overal.. pffff.
het laatste weekend zullen we helft doorbrengen in Rivera en de helft in Montevideo. Want er komt heel veel familie de grootmoeder bezoeken die hier in huis is en Gricelda zei dat het beter was dat we naar montevideo zouden gaan, wij hadden daar eigenlijk niet zo veel zin in maar het is wel ok zo. Dan brengen we de laatste dag met Chabely en yessica door in Montevideo!

En dan maandag ....... vliegtuig richting Belgie!!!!

En als ik dan terug kijk op het voorbije jaar heb ik heeeeeeeeeeeel veeel mooie herinneringen maar ook minder mooie herinneringen. Maar dat is heel normaal.

Uruguay is een prachtig land, de mensen zijn heel open en vriendelijk maar ik zal de Uruguayaanen nooit 100 procent begrijpen.
Ze kunnen zo raar denken en doen.
naart schijnt is het wel in heel zuid amerika zo.
Uruguay heeft de mooiste stranden die ik in mijn leven als gezien heb!!
Rocha is een provincie aan zee waar alles nog heel puur is, er is zelfs een dorp dat volledig van de buitenwereld is afgesloten zonder elektriciteit waar de zeehonden op de rotsen zitten, adembenemend.
Het is een land dat groot is voor ons Belgen maar hier in Zuid Amerika stelt het helemaal niets voor.
Dit was het dan mijn groot avontuur in Uruguay, het zit er zo goed als op!!
11 maanden zijn voorbij gevlogen al heb ik vaak gevloekt dat het me wel wat sneller mocht gaan. Het is ok zo, ik ben blij weer naar mijn eigen ding te kunnen terug keren, mijn huis, mijn tuin, mijn familie, mijn vrienden, mijn dieren.... ALLES
De frigo opentrekken en er gewoon uithalen wat je lekker vind, de kelder die alles op voorraad heeft, dat warme water dat je niet moet op het vuur warmen, die zetel waar je je even in kan ploffen.
het is zoals Leen en Ines in mijn laatste envelopje van de enveloppendoos schreven, een bekende deur gaat dicht maar een nog veel bekendere deur gaat weer opnieuw open en ik ga met plezier terug binnen in die deur. Al denk ik dat ik anders zal binnengaan want natuurlijk is er veel veranderd. Voor jullie en voor mij zijn er zovele dingen gebeurd, we hebben elkaar zoveel te vertellen!!!
Ik bessef het eigenlijk niet, ik zit hier gewoon mijn laatste verhaal te schrijven.

15 augustus vertrok ik richting Uruguay, 11 maand later ben ik klaar om een ‘punt’ achter dit avontuur te zetten en alles wat ik hier geleerd, meegemaakt heb te delen et jullie.
En misschien wie weet in september kunnen jullie een van de belangrijkste personen die ik leren kennen heb dit jaar leren kennen. Misschien weten jullie dat al of niet maar Anouk heeft een jongen leren kennen die haar hart gestolen heeft, Horacio het is dan nog eens een Braziliaan en als alles verloopt zoals gewenst zou het goed kunnen dat die jongen naar Belgie komt.
Merel, DE belangrijkste persoon van dit jaar zal ook af en toe wel eens afzakken naar haar buurland Belgie en ik zal ook wel eens mijn noorderbuurlandgastzus gaan opzoeken daar in Nederland. Want wat wij dit jaar hebben opgebouwd is niet uit te leggen in woorden. Zoveel samen meemaken en er steeds voor elkaar zijn en het daar niet eens moeilijk mee hebben, ik had nooit verwacht dat het mij zou over komen. Ik ben dan ook naar de andere kant van de wereld gerezen om er een superleuke meid te leren kennen die op 2 uur van mijn deur woont in Belgie.
Zeker toen Merel bij me is komen wonen is onze band zeer sterk geworden!!
We begrepen elkaar perfect we maakten hetzelfde mee en misten hetzelfde... onze mama en papa en onze familie en vrienden, je eigen bed....
Gesprekken gingen dan ook heeeeeeeel vaak over Belgie en Nederland, televisie programmas zoals de kampioenen, Samson en Gert
J
.....
En dat voelt heel fijn aan dat je weet dat er iemand aanwezig is die je begrijpt.

Ik zal Uruguay missen en misschien kom ik wel ooit nog eens terug.. wie weet als.. als ik de lotto win ofzo.
Ze hebben me allemaal gewaarschuwd, eens je zuid amerika bedreed hebt zal de microbe je bijten om terug te keren en ik denk wel dat die micobe me gebeten heeft. Maar ik besef dat ik een ‘goede’ Belg ben die toch graag in zijn eigen landje leeft waar ‘alles’ mogelijk is en het is zo ongeloofelijk klein!!!!

Mensen ik ga jullie laten ik hoop dat jullie mijn laatste verhaal een beetje oke vonden misschien vloeit er wel een traan of verschijnt er een glimlach..
Ik verlang enorm om jullie allemaal terug te zien en wil jullie allemaal vanuit uit mijn hart bedanken voor wat jullie allemaal voor me gedaan hebben, zelfs even aan me denken of deze blog hier volgen, over mij praten, een brief schrijven... dank u
ALLEMAAL HEEL ERG BEDANKT
jullie moeten dan maar eens langskomen, ik woon nog steeds op hetzelfde adres en blijf daar wel nog even, ik heb het daar naar mn zin
J

ik moet wel zeggen, dinsdag 8 juli kom ik toe en 9 juli vertrek ik al naar zuid frankrijk op scoutskamp zoals een échte!
Maar ik zal nog wel een feestje geven of zoiets om mijn terugkomst te vieren met een goeje belgische pint.
Je hoort er wel nog van

Ziezo.
NEN DIKKE MERCI,
MUCHAS GRACIAS
HASTA LUEGO !!!

De laatste groet uit Uruguay
ANOUK

21:12 Gepost door Anouk in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hej hej!

Gepost door: Leen & Ines | 05-07-08

Hoi wij zijn vereerd om jouw allerbekendste deur terug te openen. Maar eerst moet je nog door de douane-deur in de luchthaven dus die mensen openen voor jou die deur. Daarna moet je zelf de auto-deur openen, en dan nog eens sluiten ook. Die deur gooi je dus al achter je terug om die daarna terug te openen en terug dicht te gooien als je bij je allerbekendste deur bent aangekomen. Je gooit dus de auto-deur achter je dicht, om dan onmiddellijk de deur van je hondenhok te openen. Na enkele ogenblikken met hen te spelen, doe je die deur ook terug dicht en loop je uiteindelijk naar je allerbekendste achterdeur om die te openen. Maar die sluit je ook best terug want het is hier nogal kaat. Je gaat door de deur van de keuken naar de living, en zet je in de zetel. Je staat op en zet de schuifvenster-deur open want tis nogal warmkes nu. s'Avonds open je jouw slaapkamer-deur om binnen te gaan en die deur ook terug te sluiten. Je gaat slapen..
s'Morgends begin je van voorafaan.

Groeten,

Leen & Ines.
(u hartsdeurvriendinnnen) =p

XxxX

Gepost door: Leen & Ines | 05-07-08

De commentaren zijn gesloten.